Les 12 – Het Essentiële Ingrediënt – Verlangen.

Het is algemeen bekend dat als we succesvol willen zijn in iets, ongeacht wat het is, we er continu naar moeten verlangen, en bereid moeten zijn om elke dag ons best te doen om dat verlangen te vervullen. Denk eens aan de meest succesvolle mensen die je kent. Is dit niet wat ze allemaal met elkaar gemeen hebben? Als we naar hun levens kijken, dan zien we dat ze lang en hard gewerkt hebben om uit te blinken in het door hun gekozen werkterrein. Daarachter ligt een onverzadigbaar verlangen om te slagen, en het is dit verlangen wat hen vooruit drijft, obstakels laat overwinnen, jaren lang naar een doel laat toewerken. Zo is het ook met yoga en religie, waarbij je streeft naar goddelijke eenwording.

Jezus zei: “Gezegend zijn diegenen die hongerig en dorstig naar gerechtigheid zoeken, want zij zullen vervuld raken.” Hij zei ook: “Zoekt en gij zult vinden. Klop en de deur zal voor je opengaan”.

Dit is de magische formule — het doelgerichte verlangen heeft handelingen die naar dit doel toe werken tot gevolg. Voortdurend verlangen is de brandstof. Dagelijkse actie is het vuur. Het woord “voortdurend” is belangrijk, evenals het woord “doel”. Zonder deze werkingsprincipes worden verlangens sporadisch, handelingen ongericht, en gebeurt er niet veel. Met hen is alles mogelijk.

Als we ons verlangen cultiveren om steeds gefocust te zijn op een specifiek doel, zoals het bereiken van goddelijke eenwording, dan cultiveren we een bijzonder soort verlangen. Het wordt “devotie” of “toewijding” genoemd. Devotie is de continue stroom van verlangen, gericht op een object of doel. We zijn allemaal bekend met het concept van devotie. Dat is hoe we het succes van succesvolle mensen verklaren: “Oh, ze zo toegewijd aan haar werk”. Of in het geval van grote mystici: “Oh, ze is zo toegewijd aan God”. Het is geen toeval dat devotie en grootsheid op dezelfde plek te vinden zijn. Het eerste leidt onvermijdelijk tot het tweede. Het tweede kan niet plaatsvinden zonder het eerste.

Wat jouw idee van verlichting ook moge zijn, uit welke traditie of welk geloof je ook komt, cultiveer datgene wat je inspireert in de richting van spirituele ontplooiing. Het is de motor van het praktiseren. Het is wat ons in staat stelt om dagelijks spirituele oefeningen te doen zolang als nodig is. Terwijl we praktiseren groeit onze goddelijke beleving en daarmee groeit onze toewijding. Meer devotie vergroot ons verlangen om te oefenen, en meer toegewijde oefening levert meer goddelijke beleving op, wat op zijn beurt weer tot meer devotie leidt. Dit is hoe vooruitgang wordt geboekt — toewijding die naar beoefening lijdt…wat goddelijke ervaring oplevert…wat weer meer toewijding tot gevolg heeft…enzovoort. Devotie die op een koortsachtig manier met alle mogelijke middelen in stand gehouden wordt, is de beste vriend van de spirituele aspirant. Het leven is niet altijd gemakkelijk als je constant verteerd wordt door spirituele “honger en dorst”, maar het zet ons op de koninklijke weg naar verlichting. Intense devotie om onze levens te transformeren door middel van geavanceerde yoga technieken, zorgt ervoor dat wat moet gebeuren, zal gebeuren.

Nu we het hebben over wat er gedaan moet worden, kunnen we ons richten op de volgende stap – het ontwikkelen van de gewoonte om onze onveranderlijke stille diepten te cultiveren op een dagelijkse basis. Laten we het over meditatie gaan hebben.

De guru is in je.